خــَنده ام میگــیرد،

وقـتی پـس از مــُدت هآ بی خــبری...

بی آنکه یک بــآر

سـراغی از مـَن بگیـــری،

میگـویی:دلـَم بـرات تنـگ شـُده

یـآ مـَرا به بــآزی گــرفته ایــ

یـآ معـنی دلتــَنگی را نمیفـَهمی...

                                          دلتــَنگی ات ارزانــی خودَتــــ