خسته ام....
دوست مجازی من
اسمت دوست مجازیست
اما تو انسانی حقیقی هستی که آنسو نشسته ای
هم دلیت را با من پنهان نمی کنی
وقتی نگرانم ودرمانده ام از غم دنیا
می نویسم از تنهایم
تو با من همراه می شوی
گر چه خیلی چیزها را نمی توان گفت
اما تو بهترین کلمات را برای ارامش دل من می نویسی
تو از خالق تمام روز وشب از او که نزدیکتر از رگ گردن به ماست هم نفس ماست
زیبا نقل می کنی.
تو مرا با خودم آشتی می دهی
دوست مجازی من......
مطمئن باش تو حقیقی هستی
هر چند کنار من نباشی وصدایم رانشنوی
+ نوشته شده در جمعه بیستم دی ۱۳۹۲ ساعت 14:38 توسط setareh
|
خوش آمدید